tag:blogger.com,1999:blog-52709362474881120642011-07-07T23:46:54.070+01:00သံေယာဇဥ္ အလြမ္းျဖင့္ အနမ္းပန္းတို႔ ပြင့္ေ၀ရာ ရင္ခုန္သံညီခဲ့ေသာ ေန႔ရက္မ်ားရင္ခုန္ညီhttp://www.blogger.com/profile/07081758969716252959noreply@blogger.comBlogger61100tag:blogger.com,1999:blog-5270936247488112064.post-58612152998358600852010-06-30T22:06:00.001+01:002010-06-30T22:07:10.760+01:00

အသံျပတင္းေပါက္က လွမ္းအၾကည့္ သစ္႐ြက္ေလးေတြနဲ႔ ေလ စကားတီးတုိးဆိုသံ ၾကားလိုက္မိသလိုပဲ ... ဘာေတြမ်ားေျပာေနၾကပါလိမ့္ ... အသာ နားစြင့္ထားမိဆဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သစ္႐ြက္ေလးေတြက ႐ွဴး႐ွဴး႐ွဲရွဲျဖစ္လာ ... ေလကလည္း ေဒါသတၾကီးနဲ႔ တ၀ုန္း၀ုန္းျဖစ္ ... ေနာက္ဆံုးေတာ့ ... တိမ္ေတြ ေၾကာက္လန္႔တၾကားနဲ႔ ... ထြက္ေျပးကုန္ၾကေတာ့တာပါပဲ ... အဲဒီအခ်ိန္မွာ ... ခပ္တိုးတိုး အသံတစ္ခုၾကားလိုက္မိပါရဲ႕ ... ေသခ်ာနားစြင့္လိုက္ေတာ့ ...

ရင္ခုန္ညီhttp://www.blogger.com/profile/07081758969716252959noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5270936247488112064.post-77387756568534437742010-05-29T15:34:00.001+01:002010-05-29T15:36:01.144+01:00

<!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0;

ရင္ခုန္ညီhttp://www.blogger.com/profile/07081758969716252959noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5270936247488112064.post-26223878432895327492010-05-03T18:32:00.004+01:002010-05-03T18:47:46.260+01:00

ရင္ခုန္ညီhttp://www.blogger.com/profile/07081758969716252959noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5270936247488112064.post-71525621614127670022010-04-25T18:43:00.006+01:002010-04-26T11:45:55.745+01:00

ခ်စ္သူ ငါဟာ ရွိတာေလးနဲ႔ ၀ေအာင္စားတတ္သူပါ ... ခြက္ထဲမွာတစ္၀က္ပဲရွိရင္ေတာင္မွ တစ္၀က္ျပည့္ေနပါလားဆိုျပီး ေနတတ္ခဲ့သူပါ ... မင္းနဲ႔ေတြ႕မွ ေလာဘေတြၾကီးတတ္ခဲ့မွန္း မင္းလည္းအသိ ... အျပည့္မရရင္ မလိုခ်င္တာ ဘာေၾကာင့္လဲ နည္းနည္းမွ မစဥ္းစား တစ္ေယာက္တည္းစြဲခ်က္တင္ တစ္ေယာက္တည္း အမိန္႔ခ် လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ ... မင္းလုပ္ခဲ့သမွ် ခ်စ္တဲ့စိတ္တစ္ခုတည္းနဲ႔ သည္းခံခြင့္လႊတ္ရင္း ... မင္းဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ အျ

ရင္ခုန္ညီhttp://www.blogger.com/profile/07081758969716252959noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5270936247488112064.post-16603847345687805982010-04-20T14:36:00.036+01:002010-04-20T17:38:24.795+01:00

ထိုျမိဳ႕ေလးသို႔ အလည္ေရာက္ခဲ့တုန္းက ထိုျမိဳ႕ေလးတြင္ သူမ ေနျဖစ္လိမ့္မည္ဟု လံုး၀ မစဥ္းစားခဲ့မိ။ အလုပ္ကိစၥေၾကာင့္သာ ထိုျမိဳ႕ေလးသို႔ ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေရာက္ေတာ့လည္း ေတာင္ကုန္းအထပ္ထပ္ႏွင့္ ပင္လယ္ႏွင့္နီးေသာ ျမိဳ႕ကေလးက သူမအား အေျခခ်ေနထိုင္ရန္ မဆြဲေဆာင္ႏိုင္ခဲ့။ သူမ ပင္လယ္ကို ခ်စ္သည္မွန္ေသာ္လည္း သူမေနထိုင္ေသာ တိုင္းျပည္မွာ ဘယ္ျမိဳ႕မွာပဲေနေန ပင္လယ္ႏွင့္ မိုင္ ၅၀ ထက္ ပိုမေ၀းေသာေၾကာင့္

ရင္ခုန္ညီhttp://www.blogger.com/profile/07081758969716252959noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5270936247488112064.post-67119566366005464322010-04-14T16:18:00.004+01:002010-04-20T15:17:21.913+01:00

ပင္လယ္ကိုခ်စ္တဲ့ သူမအတြက္ကေတာ့ ဒီျမိဳ႕ေလးက ေနခ်င့္စဖြယ္ပါပဲ။ ရာသီဥတုေကာင္းတဲ့ညေနေတြမွာ ႐ံုးကေန အိမ္ခန္းကို တန္းမျပန္ပဲ ပင္လယ္ဖက္ကိုသြား ျပီးေတာ့ ေန၀င္ခါနီး ငွက္ေတြ အိပ္တန္းတက္ခ်ိန္က်မွ သူတို႔နဲ႔ အတူတူ အိမ္ျပန္ရသည္ကိုလည္း သူမ မက္ေမာသည္ေလ။ ညေနဖက္ေတြမွာ သူမသတိထားမိသေလာက္ ငွက္ကေလးေတြကို တစ္ေကာင္တည္းမေတြ႔ရတတ္ အနည္းဆံုးေလးငါးေကာင္အုပ္စုေလးေတြ၊ တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ အေကာင္ ႏွစ္ဆယ္ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္ေတာင္ရွိ

ရင္ခုန္ညီhttp://www.blogger.com/profile/07081758969716252959noreply@blogger.com0